του περιοδικού Μικροφιλολογικά
Κύριοι,
αντί για άλλη απάντηση στα επιστολικά κείμενα του κυρίου Κοκ., θεωρώ
ότι είναι υπεραρκετό να δηλωθεί πως, όσοι διαθέτουν αντεπιχειρήματα
για φιλολογικές παρατηρήσεις που δημοσιεύονται σε οποιοδήποτε
περιοδικό, τις καταθέτουν με δικά τους απαντητικά κείμενα και όχι με
επιστολικές υπεκφυγές ηθικολογικών κηρυγμάτων και απειλών διακοπής
συνεργασιών. (Ποιών συνεργασιών και από πότε, άραγε; Έχασε η Βενετιά
βελόνια!)
Άλλωστε, επειδή ο κύριος Κοκ. έχει δηλώσει επανειλημμένα πως «το ύφος
είναι ο άνθρωπος», δεν κινδυνεύει να μείνει χωρίς στέγη, αφού, εκτός
από τα έντυπα και τις εκδόσεις που πρόθυμα φιλοξένησαν «μη αγρίως
προσβλητικούς» λιβέλους του εναντίον των Γ. Π. Σαββίδη, Δ. Ν. Μαρωνίτη
και άλλων που τον ευεργέτησαν κατά καιρούς, υπάρχει και το «έκπαλαι
αγαπημένο» του περιοδικό Ύλαντρον των Οχεντρών, Σφηκών και χρυσοφόρων Κιρκών, όπου μπορεί άνετα να συνεχίσει να δημοσιεύει τα ήσσονος κόπου
φιλολογικά και άλλα πονήματά του.
Θεσσαλονίκη, 5.3.2009
Γιώργος Κεχαγιόγλου
1 σχόλια:
Το τελευταίο κείμενο που αναρτήθηκε εδώ έχει ημερομηνία 15 Μαρτίου 2009.
Σε λίγο, θα κλείσει χρόνο.
Αν και είμαι στην Κύπρο κοντά 8 χρόνια, η μόνη φιλολογική περιοδική έκδοση που ήρθε στην αντίληψη μου ήταν το Ύλαντρον.
Μάλλον εγώ φταίω.
Τα "μικροφιλολογικά" τα ανακάλυψα τυχαία μόλις προχθές στο περίπτερο από όπου αγοράζω εφημερίδες και βέβαια τα πήρα και τα καταχάρηκα.
Κάνετε εξαιρετική δουλειά και είναι κρίμα που τούτος εδώ ο ιστότοπος δεν ζει με πιο έντονους ρυθμούς. Θα έπρεπε να είναι πεδίο διαλόγων γόνιμων.
Δημοσίευση σχολίου